ยา กับ ผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร หรือที่เรามักเรียกติดปากกันว่า ?อาหารเสริม? มันเหมือนหรือแตกต่างกันอย่างไร

ที่เหมือนกันคือ ทั้ง 2 อย่างนี้ต้องขึ้นทะเบียนกับ อย. แต่ข้อแตกต่างที่อธิบายแบบง่าย ๆ คือ

"ยา" ต้องผ่านการวิจัย ทดสอบ ทดลองเป็นขั้นตอน และพิสูจน์ได้ว่า ยานั้นปลอดภัย ใช้แล้วได้ผลในคน

"ผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร" ขอแค่มีข้อมูลว่าสารนั้นหรือส่วนประกอบนั้นปลอดภัยไม่เป็นอันตราย (กินแล้วไม่ตายประมาณนั้น) ไม่ต้องผ่านการวิจัย ส่วนจะได้ผลหรือไม่ได้ผล ไม่ต้องพิสูจน์ จึงต้องห้ามระบุว่า เป็นการรักษา หรือทำให้อาการของโรคหาย ซึ่งส่วนใหญ่เลี่ยงไปใช้คำว่า ช่วยให้ เสริม หรือคำใดๆที่ไม่เข้าข่ายคำต้องห้าม.

แต่ถ้าจะดูนิยามอย่างเป็นทางการ ที่ออกเป็นพระราชบัญญัติ ก็ได้นิยามดังนี้

อาหาร

ตามมาตรา 4 ในพระราชบัญญัติอาหาร พ.ศ. 2522 กำหนดนิยามคำว่า อาหาร หมายความว่าของกินหรือค้ำจุนชีวิต ได้แก่

  1. วัตถุทุกชนิดที่คนกิน ดื่ม อม หรือนำเข้าสู่ร่างกายไม่ว่าด้วยวิธีใดๆหรือในรูปลักษณะใดๆ แต่ไม่รวมถึง ยา วัตถุออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาท หรือยาเสพติดให้โทษตามกฏหมายว่าด้วยการนั้น แล้วแต่กรณี
  2. วัตถุที่มุ่งหมายสำหรับใช้ หรือใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตอาหารรวมถึงวัตถุเจือปนอาหาร สี และเครื่องปรุงแต่งกลิ่นรสยาตามมาตรา 4 ในพระราชบัญญัติยา พ.ศ. 2510 แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติยา (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2522 กำหนดนิยามคำว่า ยา หมายความว่า1. วัตถุที่รับรองไว้ในตำรายาที่รัฐมนตรีประกาศ2. วัตถุที่มุ่งหมายสำหรับใช้ในการวินิจฉัย บำบัด บรรเทา รักษา หรือป้องกันโรค ความเจ็บป่วยของมนุษย์หรือสัตว์
  3. วัตถุที่เป็นเภสัชเคมีภัณฑ์หรือเคมีภัณฑ์กึ่งสำเร็จรูป
  4. วัตถุที่มุ่งหมายสำหรับให้เกิดผลแก่สุขภาพ โครงสร้าง หรือการกระทำหน้าที่ใดๆ ของร่างกายมนุษย์หรือสัตว์

วัตถุตาม 1, 2 หรือ 4 ไม่รวมหมายความถึง

  • วัตถุที่มุ่งหมายสำหรับใช้ในการเกษตรหรือการอุตสาหกรรมตามที่รัฐมนตรีประกาศ
  • วัตถุที่มุ่งหมายสำหรับใช้เป็นอาหารสำหรับมนุษย์ เครื่องกีฬา เครื่องมือเครื่องใช้ในการส่งเสริมสุขภาพ เครื่องสำอาง หรือเครื่องมือและส่วนประกอบของเครื่องมือที่ใช้ในการประกอบโรคศิลปะหรือวิชาเวชกรรม
  • วัตถุที่มุ่งหมายสำหรับใช้ในห้องวิทยาศาสตร์สำหรับการวิจัย การวิเคราะห์ หรือการชันสูตรโรคซึ่งมิได้กระทำโดยตรงต่อร่างกายมนุษย์

ผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร

ตามประกาศกระทรวงสาธารณสุข (ฉบับที่ 293) พ.ศ. 2548 หมายถึง ผลิตภัณฑ์ที่ใช้รับประทานนอกเหนือจากการับประทานอาหารตามปกติ ซึ่งมีสารอาหารหรือสารอื่นเป็นองค์ประกอบ อยู่ในรูปแบบเม็ด แคปซูล ผง เกล็ด ของเหลว หรือลักษณะอื่นที่มิใช่รูปแบบอาหารตามปกติ สำหรับผู้บริโภคที่คาดหวังด้านประโยชน์ทางด้านส่งเสริมสุขภาพ โดยผลิตภัณฑ์เสริมอาหารจัดเป็นอาหารกำหนดคุณภาพหรือมาตรฐาน และฉลากต้องได้รับอนุญาต การนำไปใช้ซึ่งสารอาหารหรือสารอื่นที่เป็นองค์ประกอบในที่นี้หมายถึง

  1. วิตามิน กรดอะมิโน กรดไขมัน แร่ธาตุ และผลิตผลจากพืชหรือสัตว์
  2. สารเข้มข้น สารเมตาบอไลท์ ส่วนประกอบ หรือสารสกัดของสารใน 1
  3. สารสังเคราะห์เลียนแบบสารตาม 1 หรือ 2
  4. ส่วนผสมอย่างใดอย่างหนึ่งหรือหลายอย่างของสารใน 1, 2 หรือ 3

สารอื่นหรือสิ่งอื่นตามที่สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยาประกาศกำหนดโดยความเห็นชอบของคณะกรรมการอาหาร สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา


โดยสรุปตามนิยามแบบสั้นๆ คือ

ยา คือ สิ่งที่ใช้ในการรักษาโรค มีการทดสอบผลการรักษา และอนุญาตให้ใช้กับผู้ป่วย

อาหาร คือ อาหารและเครื่องดื่มที่เรารับประทานกันเป็นปกติอาหารเสริม คือ อาหารที่จำเป็น ขาดไม่ได้ เช่น อาหารเสริมสำหรับเด็กหลังจากหย่านมแม่

อาหารเพื่อวัตถุประสงค์พิเศษ คือ อาหารสำหรับผู้ป่วย เช่น อาหารสำหรับผู้ป่วยโรคไตจะมีปริมาณเกลือต่ำ

ผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร คือ ผลิตภัณฑ์ที่ใช้ในการบริโภคเพื่อเสริมอาหาร ไม่ใช่ยา และไม่ใช้กับคนป่วย

ผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร จึงต้องแสดงข้อแนะนำในการบริโภคว่า ?ควรกินอาหารหลากหลาย ครบ 5 หมู่ ในสัดส่วนที่เหมาะสมเป็นประจำ? และมีคำเตือนว่า ?ไม่มีผลในการป้องกันหรือรักษาโรค? อาหารและผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร ไม่อนุญาตให้กล่าวอ้างสรรพคุณทางยาในการบำบัด บรรเทา รักษา หรือป้องกันโรค แต่สามารถแสดงข้อความว่า ?บำรุงร่างกาย? หรือ ?ลดความเสี่ยงของโรค?


แหล่งที่มา : เริงฤทธิ์ สัปปพันธ์. คู่มืออาหารเสริม ฉบับสมบูรณ์.